พอแล้วเนอะ

เดือนที่แล้ว เดือนก่อนหน้านี้ พี่ว่าง
แต่เรามีความสุขจัง เพราะพี่มีเวลาให้ คุยเล่นกะเราตลอด
แต่ตอนนี้ ไม่ว่างละ
ก็ทิ้งเราไปได้ทันที

รู้สึกมีค่าจัง ... มีค่า เป็นแค่ของแก้เหงา

มาหา เวลาเหงา
มาหา เวลาอยากได้ความช่วยเหลือ

รู้มานานแล้ว
แค่...ยังตัดใจไม่ได้

ทำไมโง่นักเนี่ยเรา

พอเหอะ

การเริ่มต้น และการสิ้นสุด

เข้ามาที่นี่โดยบังเอิญ ดีเหมือนกัน ไม่อยากเจอใคร อึดอัด

ตอนนี้เป็นอะไรไม่รู้ คิดว่าทุกอย่างดีแล้ว หายแล้ว ไม่คิดอะไรแล้ว แต่ก็เปล่า

กับการเฝ้ารัก (เหรอ?) ใครสักคนมาเกือบ 3 ปี รักโดยที่ไม่รู้ว่าทำไม และเกิดขึ้นได้ไง

แต่สิ่งที่มีมา มันเจ็บปวดจัง ... ยิ่งเวลาผ่านไปแค่ไหน ก็รู้สึกไร้ค่ามากขึ้น รู้สึกได้ถึงความหน้าด้านของตัวเอง

เฝ้าคอยรอ sms เช็ค mail ออนเอ็ม ชวนคุย หาเรื่องมากมาย ... แต่ก็เหมือนเป็นได้แค่คนแก้เหงา ที่ไม่มีค่าอะไรกับเค้าจริงๆ

ทำได้แค่คอยช่วยงาน คอยห่วงใย เป็นได้แค่นั้น แค่คนที่รู้สึกดี ... แต่ไม่ใช่คนที่รัก

ไม่สิ ก็ไม่ได้หวังอยู่แล้ว แค่อยากให้เค้าห่วงใยเราบ้าง เนเรามีความสำคัญบ้าง

มันคงมากไป

จริงๆเนอะ

ไม่ว่าจะรักแค่ไหน ถ้าเค้าไม่เห็นค่า ความรักของเรา ก็เป็นได้แค่ "ขยะ"

โยนมันทิ้งไปดีกว่า ... แต่ว่า ปัญหาคือ .... ทำได้เหรอ ???